Jak działa czas?

Czas jest niewątpliwie jednym z problemów filozoficznych i fizycznych par excellence. Na pierwszy rzut oka czwarty wymiar wydaje się dziecinny. Wystarczy spojrzeć na zegar, aby zdać sobie sprawę z upływu chwili. I bez względu na to, jaki zegar jest obserwowany, wydaje się, że jedna sekunda pozostaje taka sama. W XVII wieku Izaak Newton wyobrażał sobie czas, myśląc o poruszającej się strzałce. Według niego ta ostatnia byłaby identyczna we wszystkich częściach Wszechświata. Jedna sekunda na Ziemi byłaby taka sama w całym kosmosie.

Einstein zrewolucjonizował rozumienie czasowości trzy wieki później. Według niego zamrożona jest prędkość światła, a nie czas. Ta ostatnia nie jest zatem absolutna, lecz zmienia się zgodnie z kosmicznymi zmiennymi. Chodzi o względność. Teoria ta, sformułowana w 1905 roku, sugeruje, że czas nie jest taki sam w zależności od parametrów Wszechświata.

W 1971 roku, aby przetestować tę koncepcję, fizycy umieścili zegary atomowe na samolotach latających po całym świecie. W tych urządzeniach czas mijał inaczej niż w stacjonarnym zegarze referencyjnym znajdującym się w Waszyngtonie.

Czas mija

Newton i Einstein zgadzają się co do jednego: czas biegnie od czasu powrotu do przeszłości jest paradoksem, który wydaje się mało prawdopodobny. We Wszechświecie wszystko się rozwija, także życie ludzkie, jak gwiazdy czy światło. Czas nie jest wyjątkiem.

Teraz pytanie brzmi: dlaczego czas tylko leci? Zaproponowano kilka hipotez, aby spróbować na nie odpowiedzieć. Jeden z nich dotyczy druga zasada termodynamiki postulując, że wszystkie ciała w kosmosie zaczynają od porządku i osiągają chaos.

Inny model, który może uzasadniać ten kierunek temporalny, odnosi się do ekspansji Wszechświata. Ten ostatni, rozszerzając się, zajmuje nie tylko przestrzeń, ale i czas. Ponowne złożenie tego byłoby mało prawdopodobne.

Grawitacja wpływa na pogodę

Według Einsteina przestrzeń i czas są ze sobą powiązane. Jeśli materia wpływa na przedmioty, to wpływa również na czasowość. Zostało to udowodnione przez eksperyment NASA. Fizycy skierowali cztery żyroskopy na gwiazdę stosunkowo daleko od Ziemi. Celem eksperymentu było ustalenie, czy grawitacja może wpływać na przestrzeń, a tym samym na czas, biorąc pod uwagę jej nierozerwalny związek. Wiatrakowce zostały deportowane ze swoich pozycji startowych. Potwierdza to fakt, że siła grawitacji może rozciągać się i zmniejszać czasoprzestrzeń.

Biorąc pod uwagę teorię względności, kilku obserwatorów może różnie postrzegać dwa zdarzenia zachodzące w tym samym czasie.

Wszechświat jest skazany na ekspansję. Jednak niektórzy astronomowie postawili taką hipotezę « Wielkie chrupanie », powrót do pierwotnego zamówienia. Gdyby tak się stało, przestrzeń i czas skurczyłyby się, a te drugie zaczęłyby się cofać. Nikt nie wie, czy ta ekspansja będzie miała limit, ale dopóki nie zostanie udowodnione, że jest inaczej, ten scenariusz może się wydarzyć.