Śledczy strzelali do niesporczaków z broni palnej

Niesporczaki, te mikroskopijne bezkręgowce znane również jako „niedźwiedzie wodne”, są odporne na prawie wszystko. Można je znaleźć wszędzie w różnych ekosystemach, zarówno w wodzie, jak i na lądzie, i mogą przetrwać w warunkach, które można określić jako ekstremalne. Na przykład niesporczaki mogą wysychać i pozostawać w zawieszonej animacji lub biostazie tylko po to, by obudzić się po latach.

Mogą wytrzymać ujemne temperatury, wysokie ciśnienie, brak tlenu, a nawet próżnię kosmiczną.

Ostatnio naukowcy chcieli wiedzieć jak dobrze niesporczaki mogą przetrwać uderzenia z dużą prędkością. W związku z tym przeprowadzili eksperymenty, w których małe zwierzęta umieszczano w lufie broni palnej, aby zmierzyć ich odporność. Według wyjaśnieniaJedynym manewrem jest wiedza, jeśli podobne organizmy aux oursons d'eau pouvaient przetrwają w pewnych warunkach przestrzennych, a także d'avoir une idea de comment et dans quels endroits on pourrait trouver une vie extraterrestrial dans le Solar system. Ochrona tych terenów przed możliwym skażeniem jest również jednym z celów.

Znajomość poziomu wpływu niesporczaków będzie miała wpływ na astrobiologię, zwłaszcza w odniesieniu do modelu panspermii. Model ten sugeruje, że życie może być rozprowadzane po całym kosmosie za pomocą asteroid i komet, które spadają na planety. Wiedza uzyskana podczas eksperymentów może również wskazać, czy niesporczaki mogą przetrwać na Księżycu lub na Fobosie, z tymi dwoma satelitami zdolnymi do odbierania strumieni materii odpowiednio z Ziemi i Marsa.

Wreszcie, dzięki tym badaniom, naukowcy mogą również ocenić stopień przeżycia podobnych organizmów w strumieniach słonej wody z zamarzniętych oceanów Enceladusa i Europy.

Testy przeprowadzone przez naukowców

Aby przetestować odporność niesporczaków, astrochemista Alejandra Traspas i astrofizyk Mark Burchell, obaj z University of Kent w Wielkiej Brytanii, opracowali eksperyment z użyciem lekkiego pistoletu gazowego działającego w dwóch etapach. Najpierw zapala się pył, a następnie lekki gaz, taki jak wodór lub hel, szybko wzrasta, aby móc wyrzucić pocisk z prędkością do 8 km / s.

W ten sposób badacze umieścili 2 lub 3 niesporczaki tego gatunku Hypsibius dujardini w nylonowych hełmach, zwierzęta były wcześniej zamrażane w celu wprowadzenia ich w stan hibernacji. Następnie hełmy zakładano na broń i strzelano w kierunku celów wykonanych z piasku. Eksperyment prowadzono w komorze próżniowej przy prędkościach od 0,556 do 1,00 km / s.

Po zastrzykach naukowcy użyli wody do izolacji niesporczaków. Zostały one oddzielone i obserwowane, aby określić, jak długo zajęło im opuszczenie hibernacji. Grupę 20 niesporczaków zamrożono jedynie, aby służyć jako grupa kontrolna.

Co mówią wyniki

Po przeprowadzeniu testów naukowcy zaobserwowali, że niesporczaki z grupy kontrolnej budziły się po 8 do 9 godzinach. Ci, którzy zostali postrzeleni z broni palnej, byli w stanie przetrwać przy prędkości uderzenia do 825 m / s. Jednak budzili się dłużej, wskazując na obecność uszkodzeń wewnętrznych. Przy prędkości 901 m / s naukowcy zaobserwowali, że niesporczaki zostały zniszczone.

Na podstawie tych wyników próg przeżycia dla prędkości uderzenia znajduje się między tymi dwoma punktami. Odpowiada to ciśnieniu uderzenia 1,14 GPa.

Jeśli weźmiemy pod uwagę materię wyrzuconą przez Ziemię, spada ona na Księżyc z prędkością mieszczącą się w przedziale przeżycia niesporczaków. Dlatego istnieje możliwość, że te małe zwierzęta przeżyją podróż. W przypadku Fobosa szacuje się, że materia Marsa dociera do jego powierzchni z prędkością 1-4,5 km / s, co nie jest zbyt dobre dla niesporczaków. Co więcej, gdyby przeżyli, nie mogliby żyć długo ze względu na wysokie promieniowanie słoneczne i kosmiczne.

Po stronie dysz słonej wody prędkość przelotu sond kosmicznych próbujących pobrać próbki może być zbyt duża dla niesporczaków. Rozwiązaniem osłabiającym wstrząs może być użycie kolektora aerożelu lub orbitera, który może zmniejszyć jego prędkość względną w stosunku do strumieni wody.